A A A

FORMY UPRAWIANIA TURYSTYKI PIESZEJ

Uprawianie turystyki kwalifikowanej wymaga pewnej kon- dycji fizycznej, przeszkolenia i określonej biegłości technicz- nej w sposobie poruszania się lub posługiwania niezbędnym sprzętem. Turystyka kwalifikowana odgrywa dużą rolę w fi- zycznym i moralnym wychowaniu młodego pokolenia. Wy- rabia pozytywne cechy charakteru, jak: odwaga, zaradność, solidarność i umiejętność współżycia w zespole, wytrzy- małość i zręczność, uczy samodzielnego i celowego wędro- wania. Spośród wszystkich dyscyplin turystyki kwalifikowanej naj- popularniejszą i najtańszą jest turystyka piesza. Uprawiać ją można zespołowo i indywidualnie, w czasie urlopów, wakacji i po pracy. W zależności od upodobań może być krótka, kilkugodzinna wycieczka niedzielna poza miasto lub kilkudniowa wędrówka, w terenie bardziej odległym od miejsca zamieszkania.
  • Obozy wędrowne

    Dłuższe wędrówki w większych zespołach nazywa się obo- zami wędrownymi. Jest to doskonała, zorganizowana forma spędzenia urlopu czy wakacji, wymaga jednak starannego przygotowania i odpowiedniego doboru uczestników. Na ta- kiej dłuższej, zespołowej wędrówce można poznać wg sta- rannie zaplanowanego i przygotowanego programu nowe śro- dowisko geograficzne, ciekawy folklor i zabytki oraz współ- czesne osiągnięcia gospodarcze i przemysłowe kraju. Rozróżnia się następujące typy obozów wędrownych: Obóz wyłącznie pieszy — rozpoczęcie wędrówki w miejscu zamieszkania, przejście po zaplanowanej trasie, powrót pieszo do miejsca zamieszkania inną trasą. Obóz pieszy z dojazdem — dojazd do miejsca rozpoczęcia wędrówki (PKP, PKS, statek) wędrówka piesza i powrót jed- nym ze środków lokomocji do miejsca zamieszkania. Obóz pieszy z kilkoma dojazdami — dojazd do miejsca roz- poczęcia wędrówki, rozbicie obozu, wędrówka po okolicy, dojazd do innego, ciekawego miejsca, wędrówka itd., powrót do miejsca zamieszkania. Obóz taki wymaga starannego przy- gotowania organizacyjnego i sprawnego przeprowadzenia.
  • Rajdy nocne i zawody na orientację terenową

    Te masowe imprezy są bardzo atrakcyjne, ale wymagają od wszystkich uczestników dodatkowych kwalifikacji i dużej sprawności fizycznej. Rajdy piesze, nocne. Imprezy będące odmianą rajdów omó- wionych poprzednio są organizowane późnym wieczorem i czę- ściowo nocą. Z reguły trwają krótko, a zadania regulamino- we dla zespołów uczestniczących w imprezie ograniczają się głównie do odnalezienia wyznaczonych kierunków i punktów docelowych, marszu nocą na czas i dotarcia całym zespo- łem na metę, często oznaczoną ogniskiem czy barwnym świa- tłem. Rajd nocny kończy się najczęściej wspólnym ogniskiem (nocnym) i noclegiem w terenie. Zawody na orientację terenową. Jest to u nas w kraju sto- sunkowo nowa forma imprezy dla turystów pieszych, ale od kilku lat coraz częściej organizowana, szczególnie atrakcyjna w środowiskach młodzieżowych. Przeznaczona z reguły dla małych zespołów (2- 3- lub 4-osobowych), współzawodniczą- cych ze sobą w umiejętności posługiwania się kompasem (marsz na azymut), odnajdywania że „ślepą" mapą wyzna- czonych celów i marszu na czas. Najczęściej zadania te uzu- pełniane są elementami krajoznawczymi. Zawody na orien- tację terenową organizowane są jako samodzielne imprezy, a także jako fragmenty dużych rajdów czy zlotów.
  • Rajdy piesze dla turystów wysoko kwalifikowanych

    Ten rodzaj rajdów przeznaczony jest wyłącznie dla turystów posiadających wieloletnie doświadczenie udokumentowane po- siadaniem odznaki turystyki pieszej wyższych stopni. Trasy nie zagospodarowane, przebiegają przez mało znane, lecz z re- guły atrakcyjne krajoznawczo tereny Polski. Na zakończenie wspólne ognisko.
  • Rajdy, złazy, zloty

    Doskonałą formą popularyzowania i zachęcania do uprawia- nia turystyki pieszej jest organizowanie imprez turystycznych. Szeroko rozpowszechnione w Polsce imprezy piesze jak rajdy, złazy i zloty zdobyły dużą popularność. Są to z reguły im- prezy masowe, organizowane jako spotkania turystyczne na trasach wspólnej wędrówki, które pogłębiają znajomość wła- snego kraju, popularyzują nowe atrakcyjne regiony tury- styczne i stanowią doskonałą okazję dla turystycznych mani- festacji związanych z obchodami czy rocznicami państwo- wymi. Rajd jest to planowa wędrówka co najmniej kilku grup (dru- żyn) turystycznych po dowolnych lub z góry wytyczonych trasach z określonymi zadaniami do wykonania przez cały zespół (np. odnalezienie punktów pośrednich, zwiedzenie cie- kawych obiektów, wykonanie opisów trasy itp.). Wszystkie zespoły uczestniczące są z reguły objęte współzawodnictwem — zgodnie z regulaminem rajdu. Rajdy to imprezy jednodniowe, półtoradniowe, dwudniowe a nawet i tygodniowe. Są także organizowane tzw. rajdy na raty, składające się z cyklu wy- cieczek na z góry określonych trasach, objętych regulami- nem współzawodnictwa rajdowego z tym, że wycieczki od- bywają się w ciągu kilku następujących po sobie dni świą- tecznych, w odstępach tygodniowych, często w okresie póź- nojesiennym lub zimowym. Złaz jest to również impreza masowa z tym, że mogą brać w niej udział zespoły (drużyny, grupy) jak również i piechu- rzy indywidualni. Celem wędrówki jest dojście pieszo do określonego z góry punktu oraz często realizacja, po drodze, wyznaczonego zadania. Złaz zawsze kończy się wspólnym spotkaniem z imprezą (np. ogniskiem, zgaduj zgadulą, spotka- niami z ciekawymi ludźmi, gawędą itp.). Zlot — to wielki złaz i z reguły (dla części uczestników) rajd. Najczęściej jest to impreza wielodyscyplinowa (np. dla turystów pieszych, kolarzy i motorowców lub turystów pie- szych, kolarzy i wodniaków itp.). Na miejscu docelowym dla wszystkich uczestników, odbywa się zawsze jakaś impreza artystyczna (ognisko, zawody, konkursy). Często zloty są zor- ganizowane na rozpoczęcie lub na zakończenie sezonu tury- stycznego ■— jako spotkania turystów jednego rejonu (od- działu PTTK).
  • Wycieczki i wędrówki

    Wycieczki krótkie — półdniowe lub jednodniowe — w naj- bliższe okolice zamieszkania. Może to być wypad za miasto, do lasu albo też do sąsiedniej wsi (w warunkach wiejskich), w celu zwiedzenia ciekawego obiektu zabytkowego, miejsca wydarzeń historycznych, muzeum, rezerwatu przyrody, spot- kania ciekawych ludzi lub pobytu nad rzeką i kąpieli. Wycieczki z nocowaniem — póltoradniowe i dwudniowe — z noclegiem w terenie (w schronisku, leśniczówce, stodole czy też na biwaku) mają ten sam charakter co półdniowe i jedno- dniowe. Mogą to być wycieczki indywidualne, przeważają jednak wycieczki zespołowe. Organizuje się je wyłącznie jako piesze albo z dojazdami koleją czy PKS-em do wybra- nego punktu, skąd powrót odbywa się pieszo. Wymagają nie- co większego doświadczenia, zaradności i pewnej zaprawy. Wędrówki kilkudniowe — indywidualne lub w małych zespo- łach, najczęściej urlopowe lub wakacyjne wymagają doświad- czenia turystycznego, odporności na niewygody i dobrej kon- dycji fizycznej. Przygotowane wg specjalnego programu mają na celu poznanie regionów turystycznych lub szlaków, doboru których dokonuje się często pod kątem specjalnych zainte- resowań.
  • Zloty przodowników turystyki pieszej

    Są to imprezy tradycyjne już o nieco innym charakterze. Organizowane corocznie wyłącznie dla przodowników tury- styki pieszej są połączone z sejmikiem krajoznawczym, na którym odbywa się szeroka dyskusja dotycząca aktualnych zagadnień związanych z turystyką pieszą i wymiana doświad- czeń między aktywem turystyki pieszej z różnych woje- wództw.