Wycieczki z Krety

Grecja » Wycieczki z Krety

- do KNOSÓS, minojskiej stolicy wyspy - 5 km od Iraklio. (Po drodze z Iraklio do Knosós w TEKES (Amelokipi) można zobaczyć resztki 2 grobów kopułowych, obwarowań tureckich z XVII w. oraz cmentarzyska greckiego z epoki geometrycznej X w. p.n.e.). Odkrywcą minojskiego ośrodka był wybitny archeolog angielski, pracujący 30 lat nad systematycznym odsłonięciem zabudowy, sir Artur Evans (początek XX w.).

Centralną część zabudowy stanowił pałac Minosa. Jego pierwotny kształt (z okresu 2000-1700 p.n.e.) jest mało znany. Zespół, z którym mamy dziś do czynienia, to efekt wielokrotnej przebudowy tzw. „drugiego pałacu" (lata 1700-1450 p.n.e.),Budowla zajmuje teren o powierzchni ok. 2 ha. Częściowej rekonstrukcji dokonał tu sir Evans, usiłując przywrócić stan budowli z okresu świetności.

W centrum pałacu znajdował się prostokątny dziedziniec wybrukowany kamiennymi płytami. Wejście główne wiodło od północy przez kolumnowy portyk. W południowo-zachodniej części jest przejście przez podwójny portyk. Są to tzw. Wielkie Propyleje. Pałac miał kilka kondygnacji, parter został zachowany stosunkowo dobrze, lecz jego dzisiejszy stan to w dużej mierze rekonstrukcja Evansa.

Z wielkim dziedzińcem, od strony zachodniej, sąsiadowała sala tronowa z kamiennym tronem przy jednej ze ścian. W pobliżu było pomieszczenie kultowe i archiwum pałacowe, gdzie znaleziono teksty z pismem linearnym B. Przy ścianie zachodniej pałacu znajdowały się magazyny. W południowo-wschodniej części budowli były apartamenty królewskie, a na północ od nich warsztaty rzemieślnicze. W górnych kondygnacjach skrzydła wschodniego mieszkała prawdopodobnie rodzina królewska oraz służba. Trzeba wspomnieć, że pałac był skanalizowany, a do części pomieszczeń dochodziła bieżąca woda.

Ściany pomieszczeń pałacowych zdobiły freski (zachowane oryginały obecnie w muzeum w Iraklio, dzisiejsze dekoracje są kopiami) o różnej tematyce. Motywami tego malarstwa były tak sceny z przyrody, jak i przedstawienia uroczystości religijnych. W części północno-zachodniej znajduje się teatr, który nie stanowił, oczywiście, miejsca przedstawień, lecz uroczystości kultowych. Na stopniach siedzieli uczestnicy tych ceremonii, obserwujący czynności rytualne.

Dalej na zachód leży tzw. Mały Pałac, przypuszczalnie siedziba któregoś z wysokich dostojników państwowych. Po południowej stronie pałacu odkryto grobowiec połączony z kaplicą grobową (okres średnio- i póżnominojski). Komora grobowca wykuta została w skale, ale przed nią znajdowało się kilka pomieszczeń wykonanych z ociosanych głazów. Była to więc w całości spora budowla sepulkralna. Przy zainteresowaniach archeologicznych trzeba też w Knosos obejrzeć ślady domów mieszkalnych, wśród których są pozostałości budynków jeszcze z okresu neolitycznego.

- do PELEOCHORA (8 km na wschód od Iraklio) z zabudową minojską i słynną grotą Eileithya (nieco na południe, w kierunku wsi EPISKOPI), która była ośrodkiem kultowym Wielkiej Bogini w okresie minojskim. 5 km dalej znajduje się Megaron minojski, budowla uważana za siedzibę wielkiego kapłana.

- do CHERSONISOS (25 km od Iraklio) z ruinami zabudowy greckiej, rzymskiej i wczesnochrześcijańskiej.

- do TYLISSOS (14 km na zachód od Iraklio) z odkrytymi śladami miasta minojskiego (z okresu 1600-1400 p.n.e.).

Droga z Iraklio w kierunku Rethimno prowadzi przez PERAMĘ, gdzie znajduje się grota Melidoni, znana z rzezi dokonanej przez Turków na ukrywającej się tu ludności w czasie powstania w 1821 r. i dalej przez PANORMOS (Panormo) z ruinami bazyliki wczesnochrześcijańskiej. Przed Rethimno warto obejrzeć klasztor Arkadi z pięknym kościołem w stylu barokowym. W samym RETHIMNO (Rethymnon) znajdują się ruiny fortecy weneckiej, kilka budynków z tego samego okresu, dawne meczety tureckie i fontanny z czasów panowania Turków. Warte zwiedzenia jest też muzeum.