SAMOTRAKA

Grecja » SAMOTRAKA

SAMOTRAKA (Samothraki, Samothrake, 180 km2 powierzchni}. Grecy osiedlili się tu ok. VII w. p.n.e. (Jończycy z Samos i ludność eolska z Lesbos), wypierając ludność wcześniejszą, prawdopodobnie pochodzenia trackiego. W VI w. p.n.e. była to zamożna wyspa kontrolująca dostęp do Hellespontu (Dardanele) i do wy-. IV Vi IV W. p.n.e. Samotraka była podporządkowana Atenom jako członek I, a potem Morskiego (Ateńskiego). Stanowiła ośrodek kultu Kabirów, zwanych też Wielkimi Bogami. Były to bóstwa wschodniego pochodzenia (liczba ich nie jest pewna, z reguły podawano 4 Imiona), często łączone z kultem Demeter lub Dionizosa. Kabirowie reprezentowali siły podziemne i jednocześnie płodności. Orgiastyczny i misteryjny kult Kabirów występował też na innych wyspach (Limnos) i na wybrzeżach Azji Mniejszej, ale najbardziej znane były misteria na Samotrace, dzięki którym uważano wyspę za świętą. Z Samotraki miał też pochodzić mityczny Dardanos (od którego imienia pochodzi druga, dziś używana, nazwa cieśniny Hellespontu - Dardanele), założyciel Troi. Temu faktowi zawdzięczała Samotraka szczególną troskę Rzymian, którzy według tradycji wywodzili się od dawnych mieszkańców Troi (Eneasz miał ich przyprowadzić do Italii).

Obiekty z wykopalisk archeologicznych na wyspie znajdują się w miejscowym muzeum. Z muzeum droga wiedzie do ruin sanktuarium. W Anaktoron z początku V w. p.n.e. odbywało się pierwsze wtajemniczenie w misteria Kabirów. Pobliska, okrągła budowla to Arsinoeion, wybudowany w latach 289-281 p.n.e. przez Arsinoe II dla upamiętnienia małżeństwa z Lizymachem i poświęcona Wielkim Bogom. Za Temenosem znajduje się Hieron pochodzący z ok. 300 r. p.n.e. Był to centralny punkt sanktuarium Kabirów i świątynia, w której odbywała się zasadnicza część misteriów połączona z wtajemniczeniem adeptów.

W okolicy ruin teatru znajduje się miejsce, gdzie stał słynny posąg Nike. Ta wspaniała rzeźba hellenistyczna (z li w. p.n.e.), znana na całym świecie jako Nike z Samotraki, jest dziś w zbiorach Luwru. Powyższy przegląd wysp Morza Egejskiego nie jest pełny. Ze względu na charakter przewodnika opisane są jedynie ważniejsze miejsca i obiekty, bez przedstawienia wszystkich wysp i pełnej prezentacji ich zabytków. Nawet tu proponowane do zwiedzenia miejsca wymagają czasu. Dokonanietego podczas jednej podróży nie jest możliwe. Przy ograniczonych możliwościach trzeba jednak uwzględnić Kretę, Delos i Rodos, a wskazane byłoby także Thasos.