Religia okresu klasycznego

Grecja » Religia okresu klasycznego

Religia okresu klasycznego (V i IV w. p.n.e.) to w dużej mierze kontynuacja wspomnianych wyżej wątków. Wzrasta moralna rola bogów i w coraz większym stopniu bóstwa wcielają ideały etyczne Greków. Nie można wszakże zapominać o przetrwaniu w wierzeniach greckich wielu kultów starszych, czasem nieco prymitywnych, popularnych zwłaszcza w środowiskach wiejskich. Są to wierzenia w różnego rodzaju dobre bóstwa polne i leśne, w święte drzewa, rzeki i strumienie. Postacie nimf, driad, satyrów i sylenów to właśnie dowód trwania tych wierzeń przez cały czas istnienia politeistycznej religii greckiej.

Podstawową jednak cechą religii greckiej w okresie klasycznym jest związek z całością spraw publicznych. Uroczystości i święta religijne są w każdej po//s greckiej świętami państwowymi. Bezbożność czy obrazę bogów uważano za wykroczenie przeciwko państwu, udział w świętach religijnych był obowiązkiem każdego obywatela.