PIRGOS

Grecja » PIRGOS

PIRGOS (Pyrgos) to główne miasto dzisiejszej Elidy. Znajduje się na miejscu starożytnych Letrinoi, nie ma tu jednak żadnych godnych oglądania zabytków. Z Pirgos można jechać, skręciwszy na wschód, od razu do Olimpii, albo też kontynuować jazdę w dół Peloponezu, aby do Olimpii przyjechać od strony Tripoli, po obejrzeniu Sparty i Mistry. cześć Zeusa i znajdowały się pod jego 5 dni i kończyły się uroczystym złożeniem ofiar Zeus. na cześć zwycięzców. Uroczystości te miały olbrzymie znaczenie dla całej Grecji jako symbol jedności kultury helleńskiej, był to Okres powszechnego pokoju w całym świecie greckim. Naruszenie jego było poważnym wykroczeniem religijnym.

Listy zwycięzców są zachowane do 217 r. n.e. III w. n.e. był już okresem upadku znaczenia Olimpii i igrzysk. Ostatnia antyczna olimpiada odbyła się w 393 r. n.e., a ostatecznie cios Olimpii zadał cesarz Teodozjusz I, który zakazał kultów pogańskich na terenie cesarstwa i w konsekwencji zniósł też igrzyska olimpijskie. W V-VI w. istniejąca tu osada wykorzystywała antyczne ruiny jako materiał budowlany (fortyfikacje i kościół). Zniszczone i zapomniane ruiny poczęto odkopywać dopiero w XIX w., a w czasach rodziny. Nieco bardziej na lewo położony jest Heraion -'świątynia Hery, małżonki Zeusa. Pierwsza świątynia Hery powstała w VII w. p.n.e., ale obecne ruiny pochodzą z budowli późniejszej, wzniesionej ok. 600 r. p.n.e. na fundamentach starszej Była to budowla w stylu doryckim otoczona kolumnadą 6 x 16 kolumn, z cellą podzieloną kolumnami na trzy nawy. Znajdowały się tu posągi wotywne, które stanowiły wybitne osiągnięcia kultury greckiej. Słynna rzeźba Praksytelesa - Hermes z Dionizosem jako dzieckiem na ręku (znajduje się obecnie w Muzeum Olimpii) - pochodzi właśnie z tej świątyni.

Na południe od świątyni są fragmenty starego sanktuarium Pelopsa - tzw. Pelopeion, a obok niego, po lewej stronie (stojąc tyłem do świątyni Hery), znajdują się pozostałości wielkiego ołtarza Zeusa. Od strony północnej ołtarza zbudowano w IV w. p.n.e. (ok. 320 r.) świątynię Matki Bogów (Metroon). Budynek w stylu doryckim reprezentował rozwiniętą architekturę dorycką IV w. p.n.e. w przeciwieństwie do archaicznego Heraionu. Przy północnej granicy okręgu świętego znajdowały się Skarbce poszczególnych poleis, zawierające ofiary składane Zeusowi. Z VI w. p.n.e. pochodzi skarbiec miasta Gela (polis grecka na Sycylii). W kierunku północno-zachodnim od Metroonu (po lewej ręce, stojąc przy ołtarzu Zeusa twarzą w stronę Metroonu) znajduje się wielkie urządzenie wodociągowe ze zbiornikiem wody. Interesującą i imponującą budowlę ze wspaniałą dekoracją wzniósł tu Herodes Attykus (znany ateński zamożny intelektualista) w latach 157-160 n.e.

W północno-wschodniej części okręgu świętego wybudowano specjalne przejście (Portyk Echo), wiodące do stadionu. Stadion w Olimpii pochodzi w zasadzie z IV w. p.n.e. (wcześniejszy uległ wtedy gruntownej przebudowie). Boisko stadionu miało 212,75 m długości i 29,7 m szerokości. Bieżnia ograniczona kamiennymi progami miała 192,27 m długości. Widownia mogła pomieścić ok. 40 tys. widzów. Trzeba tu przypomnieć, że nie tylko uczestnikami, ale i widzami igrzysk mogli być tylko mężczyźni (i, oczywiście, wyłącznie wolni Grecy). Centralną część okręgu świętego zajmowała świątynia Zeusa. Budowla była wzniesiona w latach 468-457 p.n.e. przez architekta