PIREUS

Grecja » PIREUS

Port Aten o dużym znaczeniu dla tras morskich w tej części basenu Morza Śródziemnego. Stanowi on naturalne przedłużenie aglomeracji dzisiejszego miasta (dojazd możliwy też metrem z centrum Aten).

Twórcą portu i jego umocnień był w początku V w. p.n.e. Temistokles, wybitny polityk ateński wsławiony w wojnie z Persami. Trzy zatoki (Munichia, Zea, Kantharos) w starożytności decydowały o jego dogodności dla antycznych statków i handlu morskiego Aten. W połowie V w. p.n.e. wokół portu rozbudowało się miasto według planu wybitnego architekta greckiego, Hippodamosa z Miletu. W tym też okresie zostało połączone systemem fortyfikacji (Długie Mury) z Atenami. Mury te, zniszczone w 404 r. p.n.e. przez dowódcę floty spartańskiej, Lizandra, zostały odbudowane przez Konona. Po zniszczeniu przez Sullę (86 p.n.e.) Pireus nie podniósł się już z upadku. Ponowny rozkwit miasta przypada na schyłek XIX w.

Zachowały się resztki murów Konona i ślady muru Temistoklesa, także ruiny teatru z okresu hellenistycznego. Pozostałości starożytne nie są zbyt imponujące i trudne też czasem do odszukania. Warte odwiedzenia jest natomiast muzeum posiadające kolekcję rzeźb z brązu z V i IV w. p.n.e. Z Pireusu można promem dostać się na SALAMINĘ (Salamis). Była to wyspa niegdyś niezależna (pochodził z niej bohater Homera, Ajaks syn Telamona), następnie podległa Megarze. W końcu VI w. p.n.e., po wojnach z Megarą, wyspę tę zdobyły Ateny. Od tego czasu Salamina stała się częścią terytorium Aten. Do historii przeszła głównie z powodu bitwy stoczonej u jej brzegów w 480 r. p.n.e. przez połączone siły Greków z Persami. Bitwa ta zadecydowała bowiem o losach wojny, powodując wycofanie się Kserksesa z Grecji, a także zaważyła na dalszym losie Aten, stających się od tego czasu pierwszą potęgą morską w Grecji. Jedna z tragedii Ajschylosa, Persowie przedstawia właśnie porażkę Kserksesa i jego niesławny powrót do Persji.

Na wyspie, w odległości 6 km od dzisiejszego miasta SALAMINA, znajduje się klasztor Phaneromeni (Faneromeni) z interesującym freskiem z XVIII w. Sąd ostateczny Marka z Argos. Ruiny obwarowań starożytnych nie są szczególnie ciekawe.