Komedia grecka

Grecja » Komedia grecka

Komedia grecka (wyraz pochodzi od słów greckich - komos. pochód i ode: pieśń, czyli pieśń śpiewana przy procesji), również wyrosła z tych samych obrzędów ku czci Dionizosa. W czasie świąt tego boga prawdopodobnie od końca VI w. p.n.e. przyjął się zwyczaj łączenia wesołych piosenek ku czci Dionizosa z przedstawianiem krótkich, żartobliwych scenek rodzajowych. Ze scenek tych i piosenek chóru powstała komedia, wystawiana później przed konkursem tragicznym. Komedie w okresie klasycznym (od 445 p.n.e.) wystawiano także przy okazji innego święta religijnego - na Lenajach. Było to święto przedwiosenne, o którym dziś prawie nic nie wiemy, poza tym, że obchodzono je na przełomie stycznia i lutego i również wiązano z kultem Dionizosa. Tak więc tragedia reprezentuje uroczysty, poważny i chtoniczny może element kultu Dionizosa, komedia - jego pierwiastek radosny.

Coraz bardziej złożona struktura i tematyka sztuk wymagały z biegiem czasu przeznaczenia specjalnego miejsca na przedstawienia. Czas trwania widowiska wymagał też właściwej widowni. Najprostsze rozwiązanie dla uplasowania chóru stanowiła orchestra (okrągła przestrzeń), stanowiąca pierwotnie okrąg przy ołtarzu Dionizosa, a która stała się centralnym miejscem teatru, przeznaczonym dla chóru. Widownia zatem musiała otaczać ją kolisto. Zaczęto więc wykorzystywać zbocza wzgórz, na których powstała amfiteatralna widownia (często z miejscami kutymi w skale, zwykle budowanymi z kamienia), opadająca w dół ku kolistej orchestrze Aktorzy występowali na znajdującej się za orchestrą scenie (skene), początkowo umieszczonej na tym samym poziomie co orchestra. Spowodowało to konieczność noszenia przez aktorow specjalnego rodzaju obuwia na podpórce, aby byli on. widoczni spoza występującego na orchestrze choru (obuwie to zwano koturnami). Później wprowadzono specjalne podwyższenie - proskenion, poprzez zmniejszenie orchestry. Występy Odbywały się więc na podwyższonym proskemon. co umożliwiło potem rozbudowę zaplecza teatralnego. Za sceną budowano wysoką ścianę zamykającą niejako teatr.