Grecja nowożytna

Grecja » Grecja nowożytna

Pierwszy, prowizoryczny rząd niepodległej Grecji powstał jeszcze przed kongresem londyńskim, w 1827 r. Na jego czele stał wybitny przywódca ruchu wyzwoleńczego, Kapodistrias, zamordowany w 1831 r. w wyniku rozgrywek i konfliktów politycznych. Kongres londyński uczynił z Grecji królestwo, na którego czele stanął Otton I z bawarskiej dynastii Wittelsbachów Państwo jego obejmowało Grecją Środkową, Peloponez i Cyklady na Morzu Egejskim.

Młoda, niepodległa Grecja odziedziczyła zacofanie dawnej prowincji tureckiej i jednocześnie uwikłana była w rywalizację wielkich mocarstw o wpływy na Bałkanach i rozgrywające się na tym obszarze konflikty, tradycyjnie stanowiąc element nacisku na Turcję. Za okres głębokich przemian i względnej pomyślności kraju można uznać długie panowanie Jerzego I (1863-1913) Poza stopniowym rozwojem gospodarczym lata te przyniosły Grecji pewne zdobycze terytorialne, ugruntowane ostatecznie w okresie wojny bałkańskiej (1912-1914), kiedy to przypadły jej Macedonia, Tracja i Kreta. Koniec I wojny światowej, wraz z rozbiciem Turcji przyniósł umocnienie pozycji Grecji i przejściowe opanowanie. W grudniu 1941 r. powstała Ludowa Armia Narodowo-Wyzwoleńcza (ELAS). Piękną kartą w historii walk partyzanckich zapisał swoje imię Jerzy Szajnowicz-lwanow, syn Polki i Rosjanina, który na skutek zdrady został złapany przez Niemców i stracony w Atenach w dniu 4 11943 r.